• Banner-03.png
  • Banner-11.png
  • Banner-09.png
  • Banner-05.png
  • Banner-02.png
  • Banner-07.png
  • Banner-06.png
  • Banner-04.png
  • Banner-08.png
  • Banner-10.png
  • Banner-01.png
  • Banner-12.png

34.3 km, n/a


Foto's: Google+ Album


Ondanks de korte nachtrust van 4 uurtjes besloot ik op 05:15 uur toch maar mijn bed uit te komen. Het ging moeizaam maar uiteindelijk is het toch wel gelukt. Omdat ik nog geen route gemaakt had, heb ik nog even snel een route in elkaar gezet. Naar schatting zou deze route ongeveer 35 km moeten zijn. Omdat zeker te weten moet ik toch maar op pad gaan en dat even nameten.

Ik ben nog maar net onderweg als de eerste lichte sneeuw naar beneden komt dwarrelen. Via de Goudse Schouw loop ik over de hefbrug Gouwsluis en kom uiteindelijk uit op de Anslag en ga daar langs de Oude Rijn lopen. Deze Oude Rijn zal ik volgen totdat ik bij de Leiderdorpsebrug aankom. Gelukkig duurt dat nog wel even omdat ik toch nog even wil genieten van het ijs op de Oude Rijn en de vallende sneeuwvlokken. Het zijn er dan niet veel, maar het sneeuwt wel. Hier en daar zijn nog grote wakken te zien waar Eenden en Waterhoenen zich verzameld hebben. In Koudekerk aan den Rijn ga ik even lekker langs de Oude Rijn zitten voor een broodje en wat drinken. Het is wel wat vroeg, maar een beker warme chocolademelk gaat er bij -3 graden toch wel in.

De Waterhoenen hebben al snel door dat ik iets te eten bij me heb, en binnen een paar minuten staat het hele stoepje vol met deze redelijk tamme beesten. Het zal wel door het winterweer komen dat ze de mens zo opzoeken, want normaal gesproken moeten ze niet veel van mensen hebben.

Na mijn korte onderbreking ga ik weer door richting Leiderdorp. Het jaagpad loopt vanaf Koudekerk aan den Rijn helemaal door tot aan Leiderdorp. Bij de Leiderdorpsebrug is het keerpunt van mijn wandeling. Ik steek deze brug over en loop aan de andere kant van de Oude Rijn weer terug naar Alphen aan den Rijn. Helaas is deze kant van de Oude Rijn niet zo aantrekkelijk en besluit bij Hazerswoude-Groenendijk de polder Hoogeveen in te duiken. Via het Groenendijksepad loop ik onder de N11 door. Hier staat weer een bankje en ik besluit, ondaks de steeds harder wordende wind nog even lekker te gaan zitten. Na wat foto´s gemaakt te hebben besuit ik maar snel door te lopen omdat het wel erg koud begint te worden. Bij de Burmadeweg aangekomen ga ik via het natuurgebied De Wilck richting Hazerswoude-Rijndijk. Soms kom je hier nog wel eens een volgelaar tegen die je dan in geuren en kleuren kan vertellen wat er allemaal te zien en te horen valt. Aan de voetstappen in de sneeuw te zien is er vandaag wel iemand geweest en waarschijnlijk niet lang gebleven, of hij is niet van zijn plaats geweest. Het spoor gaat weer terug waar het vandaan kwam en met de fiets is deze vogelaar weer vertrokken. Dit zijn dan meteen de enige twee sporen die ik zonder twijfel kan herkennen.

Na het verlaten van natuurgebied De Wilck loop ik via de Vier Heemskinderenweg tot de Westvaart. Vanaf hier klim ik het hek over en loop daarna over de dijk langs de Westvaart richting de N11. Bij de N11 aangekomen sla ik rechtsaf en loop parallel aan de N11 richting de Gemeneweg. Hier sta ik een beetje in dubio wat ik zal doen en beslis dat ik via de Koudekerksebrug langs de Oude Rijn ga lopen. Bij de bushalte op de Gemeneweg kom ik nog een echte sneeuwman tegen. Waarschijnlijk heeft daar iemand zich verveeld tijdens het wachten op de bus. Omdat het leven van een sneeuwpop meestal maar kort is heb ik maar een foto van hem gemaakt.

Via het jaagpad langs de Oude Rijn loop ik totdat ik bij de Oostvaart uitkom. Hier begint (heel toepasselijk) het Oostvaartpad. Nadat ik het spoor en de N11 onderdoor ben gegaan sla ik linksaf het weiland weer in. De bevroren grond maakt het lopen op gras niet echt prettig en eigenlijk heb ik alweer spijt dat ik deze route genomen heb. En dan krijg ik weer trek in een beker warme chocolademelk en zoek een lekker plekje om te zitten. Al snel vind ik een paaltje waar ik even lekker tegenaan kan zitten. En dat paaltje is niet zomaar een paaltje, het is een paal van wel 80 meter hoog en boven op die paal hebben ze een ventilator gezet. Tja, en ik mezelf maar afvragen waar die wind vandaan kwam. Nu is dat me wel duidelijk. De derde windturbine staat stil en ik zie dat er een onderhoudsmonteur van Vestas bezig is. Snel sta ik weer op en heb het plan om mezelf eens uit te nodigen voor een rondleiding in zo'n windturbine. Maar net voordat ik bij de windturbine kom rijdt de monteur weg en zie ik deze kans in rook opgaan.

Voor het laatste stukje van de route kies ik ervoor om via het nieuwe fietspad langs de N11 te lopen. Het is niet het gezelligste stuk van de route, maar omdat er nog niet veel verkeer over de N11 rijdt valt de herrie nog wel mee. Aan het einde sla ik linksaf en loop over het Rietveldsepad weer richting huis.

Na 35 km zet ik mijn rugzak weer op de mat en is het tijd voor een verfrissende douche. En als je handen en wangen beginnen te tintelen merk je pas hoe koud het eigenlijk was.

 

DaGaroete Hans.